لنزهای تماسی چشم چگونه کار می‌کنند؟

لنزهای تماسی چشم چگونه کار می‌کنند؟

روش کار لنزهای تماسی چشم برای تصحیح بینایی اشخاص، همانند روش کار عینک‌هاست: آن‌ها با تغییر دادن مسیر تابش‌های نوری سعی در کانونی کردن دقیق نور روی شبکیه چشم دارند تا تصویر با وضوح کامل دیده شود.

اگر چشم فرد نزدیک‌بین باشد، تابش‌های نوری خیلی زود در چشم کانونی می‌شوند – در این حالت، به جای تشکیل نقطه کانونی مستقیما روی شبکیه، در جلوی شبکیه تشکیل می‌شود.

از این‌رو، لنزهای تماسی و عینک‌ها با واگرا کردن تابش‌های نوری به تصحیح نزدیک‌بینی می‌پردازند که موجب کاهش قدرت کانونی‌سازی چشم می‌شود. با این کار، نقطه کانونی به عقب و درست روی شبکیه چشم رانده می‎شود.

اگر چشم فرد دوربین باشد، یعنی قدرت کافی برای کانونی‌سازی را ندارد – اشعه‌های نوری هنگام رسیدن به شبکیه توان ساخت نقطه کانونی را نخواهند داشت.

ازاین‌رو، لنزهای تماسی و عینک‌های طبی با همگرا کردن تابش‌های نور به افزایش قدرت کانونی‌سازی چشم می‌پردازند. با این حرکت نقطه کانونی به جلو و درست روی شبکیه چشم رانده می‎شود.

واحد اندازه‌گیری توان عدسی و میزان تحدب یا تقعر عینک یا لنز بیمار (نمره عینک)، دیوپتر (D) نام دارد. درنزدیک‌بینی، عدسی مقعر یا واگراست و نمره عینک با علامت منفی (–) نشان داده می‌شود. در دور بینی، عدسی محدب یا همگراست و نمره عینک با علامت مثبت  (+) مشخص می‌شود.

چرا لنزهای چشم بسیار باریک‌تر از عدسی عینک‌ها هستند؟

به صورت کلی باید گفت چون لنزها مستقیما روی چشم قرار می‌گیرند. این در حالیست که عدسی‌های عینک‌های طبی حدودا ۱۲ میلی‌متر از سطح چشم فاصله دارند.

به خاطر نزدیکی لنزهای تماسی به چشم، بخش بینایی آن‌ها بسیار کوچک‌تر از اپتیک‌زون عینک‌های طبی ساخته می‌شود.

در واقع، اپتیک‌زون (بخش بینایی) عدسی عینک‌های طبی کل شیشه آن را در بر می‌گیرد. اما این بخش در لنزهای تماسی فقط شامل بخش مرکزی است که توسط خمیدگی‌های لبه لنز احاطه شده است.

به زبان ساده‌تر این‌طور می‌توان گفت که، این روند شبیه نگاه‌کردن به بیرون از یک پنجره کوچک در خانه است؛ هر چه به پنجره نزدیک‌تر باشید، گستره‌ی دید بازتر، بزرگ‌تر و بدون مانعی برای تماشای فضای بیرون از خانه خواهید داشت. اما اگر در فاصله دورتری از پنجره بایستید، محدوده‌ی دید شما به بیرون محدودتر خواهد بود – مگر اینکه پنجره بزرگ‌تر باشد.

از آنجا که لنز مستقیما روی قرنیه قرار می‌گیرد، بخش بینایی آن‌ها فقط باید به اندازه میزان گشودگی مردمک چشم در محیط‌های کم‌نور و تاریک (حدود ۹ میلی‌متر) باشد. در مقابل، بیشتر عدسی‌های عینک‌های طبی باید دست‌کم ۴۶ میلی‌متر قطر داشته باشند. همین اندازه موجب می‌شود تا عدسی عینک‌ها ضخیم‌تر از لنزهای تماسی ساخته شوند.

همچنین، عدسی‌ها باید ضخیم ساخته شوند تا در اثر ضربات ناگهانی نشکننند. عدسی‌های مخصوص نزدیک‌بینی در عینک‌ها باید حداقل ضخامت مرکزی ۱٫۰ میلی‌متر یا بیشتر داشته باشند تا بتوانند در برابر حوادث گوناگون مقاومت لازم را از خود نشان دهند.

اما لنزهای تماسی بسیار باریک‌تر از آن‌ها ساخته می‌شوند. در واقع، بیشتر لنزهای تماسی چشم برای نزدیک‌بینی ضخامت مرکزی کمتر از ۰٫۱ میلی‌متر دارند.

بنابراین، باید گفت که عواملی همچون فاصله قرار گیری از چشم، قطر بخش بینایی و حداقل ضخامت لنز و عینک، تفاوت آن‌ها را مشخص می کند. به همین خاطر است که لنزها با وجود اینکه بسیار باریک‌تر از عدسی عینک هستند، اما همان عملکرد و کارایی را دارند.

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

 
اولین نفری باشید که از اخبار و فروش‌های ویژه لوناتو با خبر میشود.